สวัสดีฮับเหมียว........ผมชื่อ ทักซีโด้ มาพร้อมกับน้องชายตัวแสบ เจ้าลายจุด สป๊อต ฮะ
อืม.....เป็นคืนอากาศปลอดโปร่ง (คิดว่านะ) แต่ผมหนะเบียดกันแน่นกับพี่ๆ น้องๆ รอคุณแม่เปิดประตูสู่สถานที่ซึ่งแม่ร้องบอกไว้ในเพลงว่าเป็นแดนพิศวง เต็มไปด้วยเรื่องราวฮับ แม่บอกว่าสิ่งอัศจรรย์แรกที่รอพวกผมอยู่คือ "ลังคลอดอันอบอุ่น" ฮับ.....อืออบ อืออออออบ อืออออออออออออออบ ฮาาาาาา ตอนนั้นผมรู้สึกเหมือนกับว่าถูกผลักออกมาอย่างแรงไปตามลางสไลด์ไหลปรู๊ดออกมาเลยฮับ แป๊ปเดียวก็มีแผ่นบางๆ แข็งแรง อบอุ่นๆ มาเลียไล้ จั๊กจี๋ไปทั่วหัว หน้า ตัวตลอดไปถึงหางของผมเลยฮับ ผมมองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เสียงที่คุ้นเคยทำให้รู้สึกอบอุ่น ปลอดภัยและบอกได้เลยฮับว่าเป็นคุณแม่
ผมรู้สึกว่ามีร่างอื่นๆ พาดทับผมและในขณะเดียวกันผมว่าตัวเองก็นอนทับอยู่บนร่างอื่นด้วยฮับ แปลกที่ผมไม่ยักกะกลัวนะ แต่รู้สึกอุ่นและหลับฝันดีอีกต่างหาก....เวลาเหมือนหยุดนิ่ง เคลื่อนต่อ แล้วหยุดอีกซ้ำไปซ้ำมาไม่ทราบว่านานเท่าไหร่ รู้แต่ว่าภายใต้ความอบอุ่นและอ้อมกอดของคุณแม่(แม้ว่าจะเบียดกระแซะกับร่างอื่นๆ) ผมมักจะคลำไปพบกับท่อนุ่มๆ ที่วิเศษมาก เป็นที่ที่ผมงับๆ อมๆ แล้วดูดดื่มเอารสชาดที่ไม่เคยได้ลิ้มมาก่อนทั้งหอมหวานอร่อยจนผมลืมใส่ใจทุกสิ่งทุกอย่างไปเลยหล่ะฮะ
อย่างไรก็ตาม บิ๊กเดย์ ที่ผมยังจำได้ไม่เคยลืมคือเช้ามืดวันหนึ่งคุณแม่เลีย เลีย เลียแต่งตัวทำความสะอาดให้ผมกับน้องๆ แต่วันนั้นคุณแม่บรรจงล้างหน้าของผมอย่างนุ่มนวลเนิ่นนาน เลีย เลีย เลีย ที่เปลือกตาทั้งสองข้าง จนกระทั่งสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น คุณแม่เลียครั้งสุดท้ายแล้วตาของผมก็เปิดออก แสงแรกที่แว่บเข้ามาทำให้ผมตกใจจนต้องกระพริบตาถี่ๆ ทันที....มืด สว่าง มืด สว่าง มืด เอ๊ะ ผมเห็นอะไรบางอย่าง มืด สว่าง และก็กระจ่าง......ผมมองเห็นรูปร่างพร้อมกับหน้าเล็กๆ เป็นสลอนอยู่รอบข้าง ผมสะดุ้งนิดนึง แล้วถึงกับผงะเมื่อเห็นศีรษะขนาดมหึมา แต่ด้วยแววตาที่อ่อนโยนเป็นประกายนั้นความตกใจของผมหายไป หัวใจเต้นตุ๊บ ตุ๊บ ความตื่นเต้นริงโลดมาจากไหนไม่ทราบ...ผมคิดในใจว่าแววตาที่งดงามเอื้อเอ็นดูคู่นี้เจ๋งที่สุดเลย....ผมหวังว่า ความงามนี้ก็คือ.....ฉับพลันใบหน้านั้นก็โน้มลงมาจุ๊บหน้าผากผม เลียตรงนี้นิด ตรงนั้นหน่อยอย่างเอ็นดูพร้อมร้องบทเพลงไพเราะกระซิบข้างหูผมว่า "สวัสดีจ๊ะ ลูกน้อยของแม่" >^.^<
อย่าลืมติดตามตอนต่อไปนะฮับเหมียว >^.^<
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น